Niðurdæling og neyðarlosun

Orkuveitu Reykjavíkur ber að gæta að verndun grunnvatnskerfisins og lágmarka áhrif virkjunar á gæði grunnvatns á svæðinu. Orkuveitu Reykjavíkur er einvörðungu heimilt að farga skilju- eða þéttivökva frá jarðvarmavirkjuninni á yfirborði í neyð, þ.e. ef stórfelldar bilanir verða. Eigi sér stað stórfelld bilun ber að tilkynna Orkustofnun um stöðuna og hvernig Orkuveita Reykjavíkur hyggst bregðast við þannig að neyðarlosun vari ekki lengur en að hámarki í þrjá mánuði eins og tilgreint er í matsskýrslu framkvæmdarinnar. Förgun skilju- og þéttivökva á yfirborði er því óheimil frá og með 3. júní 2012 nema í neyð.

Orkuveita Reykjavíkur hefur sett fram það markmið að við rekstur Hellisheiðarvirkjunarinnar verði verulegum hluta affallsvökva dælt aftur í jarðhitakerfið. Orkuveita Reykjavíkur stefnir að því að öllu skiljuvatni verði skilað niður fyrir 800 m undir yfirborði, þ.e. um 18,5 Tg (586 l/s) af skiljuvatni. Einnig er líklegt að allt að 30% af þéttivatni verði skilað niður fyrir 800 m dýpi. Niðurdæling skal því nema að lágmarki 18 Tg/a eða sem nemur öllu skiljuvatni virkjunarinnar, hvort sem lægra er, í jarðhitakerfið frá 3. júní 2012. Niðurdæling í jarðhitakerfið skal eiga sér stað á að minnsta kosti 800 metra dýpi undir yfirborði jarðar.

Verði vatnsborðslækkun í jarðhitageyminum umtalsvert meiri en spáreikningar gera ráð fyrir getur Orkustofnun farið fram á að tilhögun niðurdælingar verði breytt sé talið að það gæti bætt rekstraröryggi virkjunarinnar til lengri tíma litið.

Telji Orkuveita Reykjavíkur ákvæði um niðurdælingu til skaða fyrir auðlindina getur fyrirtækið farið fram á endurskoðun Orkustofnunar á ákvæðum þessum. Slík endurskoðun tekur þá einnig til nýtingarhraða.